عشق بی مانند

می شوم مجنون و لیلایم تویی

آخرین سرمنزل راهم تویی

من خموشم لیک گر گویم سخن

واژه های گفتگوهایم تویی

من بریدم دل ز هرچه آرزوست

منتهای آرزوهایم تویی

عاشق و سرگشته و حیران منم

عشق بی مانند و همتایم تویی

من فقیر و عاجز و غرق نیاز

ناظر امروز و فردایم تویی

می زنم فریاد من عبد توام

حاکم و سلطان وآقایم تویی

خالق زیبایی و عین جمال

شاهد و معشوق زیبایم تویی

کور گردم گر ببینم غیر تو

خالق چشمانم بینایم تویی

ظاهر و باطن نهان و آشکار

بر دل بینا هویدایم تویی

حاضر در اشکار و در نهان

ناظر اینجا و آنجایم تویی

خالق سرسبزی و باغ و درخت

در میان ودشت و صحرایم تویی

آنکه پیدا جلوه اش در کوه و دشت

جویبار و رود و دریایم تویی

از برای این غریب و بی وجود

سرور و سالار و آقایم تویی