گل از باغ بی باغبان می روی

از اینجا به آن سایبان می روی

بود سایبان حامد مهربان

دلم شاد چون شادمان می روی

درخت وجودت اگر سبز از لطف حق

برافراشته کشتی ات بادبان می روی

سرت سبز و بالا عزیز دلم

که گل گونه در بوستان می روی

تو همجون کبوتر کنون در سفر

دلت شاد چون همره کاروان می روی

ز باغ غریبی گذر می کنی

تو یاس سپیدم چسان می روی