ندای  موذن   ندا   می­کند                 

توگويی خدا را صدا مي­کند

ندای  موذن کلام  خداست       

که اينگونه ما را صدا مي­کند

اگر بشنود  گوش جانت ندا       

ندا  را  کنون  آشنا  می­کند

بپا  و  وضو کن  به آب زلال               

تو  را از کسالت جدا می­کند

بود  کیمیا  آب پاک  و زلال               

وجودت مست را طلا می­کند

چو­کردی وضو اهرمن هم­ کنون   

از اين هيبت  تو حيا  می­کند

بپا  خیز و  قدقامتت  را  بگو               

که قدقامت تو چه ها می­کند

به  الله اکبر  تو  قامت   ببند              

که  تکبیر  تو  کارها  می­کند

زبان  را  به حمد خدا باز کن    

بدانسان­که خاک وگیاه می­کند

به درگاه یزدان رکوع و سجود    

بدانگونه  که  اولیاء   می­کند

سر خم  به  درگاه یزدان بلند    

به پیش  خلایق خدا  می­کند

سرت سبز  و  بالا غریبی اگر

به سمتی روی که صدا می کند.